چندین سال بود که درخواست انتقالی به شهرمونو داده بودم آخه از رفت و آمد هر روزه بین شهرمون و محل کارم که تو یه شهر دیگه بود دهنم سرویس شده بود. از یه سال و نیم پیش به توصیه یکی از رفقا شروع به کم کاری کردم.میتونم به جرات بگم که جمعا ده روز کار نکردم.حتی رئیسمون بهم پیشنهاد پستهای بهتر داد و من با کمال جسارت بهش گفتم که دیگه خریتو گذاشتم کنار و بیشتر از این نمیتونم براتون حمالی کنم و رئیس هم بهم گفت مگه خواب انتقال را ببینی.اینجا میزارم بپوسی.بالاخره من رئیسو از رو بردم و وقتی دید اصلا کار نمیکنم با انتقالیم موافقت کرد. الان بیشتر امضاهای برگ تسویه حسابمو گرفتم و فقط مونده دو امضا یعنی تا  

اخر اسفند کارم ردیف میشه.این وسط هم خوشحالم و هم استرس ورود به یه جمع جدید را دارم. هر چند همکارام آش دهن سوزی نبودن ولی باز دلم براشون داره تنگ میشه.بدبختانه همکارای جدیدم از حالا به نوعی در مقابلم جبهه گرفتن آخه خیر سرم یکی دو سال ازشون بیشتر درس  خوندم و این یکی دو سال باعث شده که مثل یه گاو پیشونی سفید تو استان خودمون و حتی جاهای دیگه مطرح باشم و به نوعی تهدید برای همکارام ولی چون یه بار با یکی از مامورای هسته گزینش کنتاکت شدیدی داشتم که به خاطرش دو روز هم بازداشت شدم و همین طور بنا به دلایل عقیدتی هیچ پست مهمی به من پیشنهاد نمیشه و همیشه رئیسهای من آدمهایی چلمنگ تر از خودم بوده و خواهند بود.

فردا باید برم هسته گزینش اداره مون تو مرکز استان پس باید شلوار پارچه ای بپوشم ، ادوکلن استفاده نکنم ، کفشهام واکس نخوره ، ته ریش داشته باشم و مجموعا باید ژولیده باشم .از حالا اعصابم داغونه.باید با یه مشت پشمالوی زبون نفهم طرف بشی.ضمنا ته ریش مورد نیاز را هم نتونستم تو اندازه مورد نیاز تهیه کنم چون کلا از ریش متنفرم. باید تحمل پذیرش هر نوع بی احترامی را داشته باشم.منظورم توهین به شعورمه.

به نظر شما میشه مادری که فرزندش را تا سیزده سالگی (یعنی تا وقتی که زورش بهش میرسید) روز و شب کتک میزد و تو جمع مدام تحقیرش میکرد بخشید؟؟؟ 

کاملا به من ثابت شده که پیرزنهای بیوه عاشق صحنه های سکسی و نیمه سکسی فیلمهای خارجی هستن و حتی به خاطرش نمازشونو قضا میکنن و چشم از صفحه تلویزیون برنمیدارن.  

ضمنا: 

خیلی مسخره ست که یکی هزار و سیصد چهارصد سال پیش بمیره  و حالا به خاطرش باید خاک بر سرمون بشه. 

 اگه طرف خدا هم بوده باشه باید بی خیالش شد.مگه نه؟؟؟

دو سه نفر از دوستان در مورد معنی کلمه یاکاموز پرسیده بودند که یه توضیح مختصر درباره اش میدم. 

تابستان سال 2007 مسابقه ای با عنوان زیباترین کلمه در جهان توسط انستیتوی روابط خارجی آلمان در اشتوتگارت برگزار شد.هیئت داوران از بین حدود 2500 کلمه ارسال شده ، کلمه تورکی یاکاموز به معنی انعکاس ماه در آب را انتخاب کرد.در این مسابقه نزدیک به 60 کشور شرکت داشتند. 

همین!

زنی را میشناسم که شوهرش چند سال پیش خودکشی کرد و حالا اون مونده با چهار تا دختر بچه.البته شوهرش از اونایی بود که نبودنش خیلی بهتر از بودنشه. حالا اون زنه تو خونه این و اون کلفتی میکنه یکیش هم خونه مادر زن بنده و همسرم به دو دلیل بهش زیاد میرسه.اولا واسه اینکه مادر همسرم تنهاست و میخواد اون خانم بیشتر به خونه مادر زن بنده سر بزنه ( ما در شهر دیگه ای هستیم ) و کاراشو انجام بده و دوم به خاطر بچه هاش که دلش واسشون میسوزه. 

دیروز که همسرم به مادرش زنگ زد دید اون خانومه هم اونجاست و باهاش سلام علیکی کرد و اون زنه با شوق و اشتیاق فراوان گفت که یکشنبه میخواد بره مشهد. 

یاد اون جمله همیشگیم افتادم که : خاک بر سر فقیر فقرا. هر وقت چندرغاز پولی دستشون میفته یا میدن عکسشونو بزرگ کنن و قاب بگیرن و بزنن به دیوار و یا اینکه میرن مشهد. 

نمیدونم کجای کار من اشکال داره که هر کجا و هر واحدی که کار میکنم معمولا بهترین دوستهای من از بین خانومها میشن و بیشتر روی خانومها میتونم حساب کنم تا آقایون و این همسرمو خیلی اذیت میکنه به خاطر همین مجبور میشم به همکارام بگم تو خارج از وقت اداری با من تماس نگیرن چون بعضی وقتا الم شنگه به پا میشه.رفتار من طوریه که معمولا خصوصی ترین موضوعات زندگیشونو با من در میون میزارن و تو ابراز احساسات هم مشکلی باهام ندارن. وای اگه همسرم ببینه که همکارم منو بغل کرده و ماچ میکنه یا اینکه نیشگون میگیره فورا مهریه شو به اجرا میزاره. ولی ظاهرا تو این بیان احساسات چیز دیگه ای در میون نیست و همیشه میگن کاش داداشی مثل تو داشتیم ولی عیال آدم که این چیزا سرش نمیشه. 

اگه مشکل مالی داشته باشم یا تو شهر دیگه ای کاری داشته باشم معمولا خانمها آدمهای معتبرتری هستن.آیا با نوشتن این پست دیدتون نسبت به من تغییر کرد؟ منظورم این نیست که بگم من یه دون ژوان هستم. 

من یه مادر زن پیر دارم که خیلی سر به سرش میزارم.مثلا سینه هاشو دو دستی میگیرم و میکشم و میگم اینا اضافیه.یا اینکه میگم: خانوم سینه هات چرا اینقدر شل و وله؟ از بس به امون خدا ولش کردی که تا زانوت آویزون شده.سایزشونو به من بگو برم واست سوتین بگیرم. اون هم داد میزنه و میگه برو مال زنتو اندازه بگیر و به همسرم میگه این شوهرت چقدر پر رو تشریف داره. 

بعضی وقتها بهش میگم : از نظر اسلام داماد به مادر زنش محرمه و محرم یعنی اینکه داماد میتونه هرجایی از بدن مادر زنشو ببینه.بعد سعی میکنم شلوارشو از تنش دربیارم که با داد و فریادش مواجه میشم.دستهای پر زوری هم داره که نمیشه به راحتی از سدشون گذشت.  

بعضی وقتها بهش گیر میدم که باید ماجرای اولین عشق و حال با شوهرتو برام نقل کنی.حالا ببینین زنی که مدام نماز میخونه و به بهشت و جهنم اعتقاد داره چه حالی پیدا میکنه.

یه بار اومده بود خونه ما و رفته بود حموم.بعد مدتی همسرم را صدا کرد و گفت بیا پشتمو کیسه بکش.زود از فرصت استفاده کردم و رفتم پشت در حموم و صدامو نازک کردم و گقتم درو باز کن.صدای آب هم از یه طرف باعث شد که نتونه صدارو خوب تشخیص بده و در حمومو به روم باز کرد.دیدم لخت مادر زاد جلوم واستاده و بخار حموم زیاد بهش اجازه نمیده که دور و برشو خوب ببینه.یهو گفتم زن خجالت نمیکشی اینطوری جلوم واستادی.جیغ بلندی کشید و منو از حموم انداخت بیرون و غر میزد و به همسرم میگفت این شوهرت خیلی بی حیاست. 

من و مادر زنم داستانهای زیادی از این قبیل داریم که بعضی وقتها براتون نقل خواهم کرد. 

 حرکت طبق مد دردسرهای زیادی داره و هزینه بره.اکثر وقتها میشه وقتی چیزی داریم که از مد افتاده تعویضش کنیم و به روز باشیم ولی بعضی وقتها امکان تعویض وجود نداره و مجبوری باهاش بسازی. 

سالها پیش که وقت زن گرفتنمون بود هر چه دهن یه دختر ، کوچیک بود و به قول معروف مثل غنچه و یا پسته بود امتیاز محسوب میشد و میگفتن به به! چه لب و لوچه خوشگلی. ما هم اومدیم این نکته را مدنظر قرار دادیم و زنی گرفتیم که یه قاشق چایخوری به زور تو دهنش جا میشد. 

حالا پس از سالها دهنهایی تو بورس هستن که گشاد باشن و یه تریلی ۱۸ چرخ بتونه بره توش و بارشو خالی کنه و دور بزنه و بیاد بیرون. 

اینجور مواقع دیگه نمیشه کاری کرد.باید سوخت و ساخت.

اگه همینطور پیش بره تا سال ۲۰۱۵ میلادی ، اسم نیمی از جمعیت ذکور کشورمون ، امیر یا امیر به اضافه یه اسم دیگه مثل امیر رضا و امیر حسین و امیر محمد و امیر کوفت و امیر زهرمار و ...... خواهد بود.دیگه شورشو درآوردن.هر پسر بچه ای که به دنیا میاد اسمش یکی از ایناست.شوخی نمیکنم! هر کسی که تو همسایگی و فامیلها و همکارها پسر به دنیا آورده ماجراش همین بوده. 

یعنی من میتونم ۵۰ ـ ۵۰ شرط ببندم که اسم کوچیک رییس جمهورمون پس از ۳۰ سال یا اسم کاپیتان تیم ملی فوتبالمون یا داماد خاله مون امیر خواهد بود. 

مگه قحطی اسمه؟!!!! نمیدونم.شاید من زیادی حساسم.

الان میخوام کامپیوترو خاموش کنم ، یه لیوان شراب بزنم تو رگ و بعدش برم دیدن دختر خواهرم که هفت ماهشه و من میمیرم براش.  

جون من به این پستم نخندین.نگین که مست بوده و قاط زده.خیلی هم حواسم جمعه.تازه بعد از این میخوام مست کنم به سلامتیتون.